Timber by EMSIEN 3 Ltd BG

zapis

 
bioskop-meni mali-oglasi-meni prevoz-meni slike-meni tutorijali-meni smestaj-meni
Bioskop - Najave Mali Oglasi Prevoz - Polasci Slike - Nekada Tutorijali Smeštaj
hor-rull

Ocena korisnika:  0 / 5

Zvezda neaktivnaZvezda neaktivnaZvezda neaktivnaZvezda neaktivnaZvezda neaktivna
 
Park Bukovicke banje prostire se na povrsini od 21,5 hektara. Zemljiste za park kupljeno je jos 1849. godine i tada su obelezene prve staze, zasadjeno drvece, uredjen izvor i kupatilo Talpara. Podizanju parka u danasnjem smislu te reci pristupilo se 1856. godine, kada su prosecene staze, obrazovani drvoredi duz njih i oko drvenih stanova za posetioce formirani travnjaci, cvetnjaci i uredjeno toplo kupatilo Djulara. Sedamdesetih godina XIX veka, za vreme vladavine kneza Mihaila Obrenovica, Bukovicka banja postaje jedno od najbolje uredjenih balneoturistickih naselja, a renome najbolje banje u Srbiji zadrzava do pred Prvi svetski rat.

Staro zdanje, najstariji sacuvan objekat u parku Bukovicke banje, reprezentativni primer arhitekture srpskog romantizma, danas hotel i simbol Arandjelovca na grbu, prospektima i razglednicama, poceo je da gradi knez Mihailo Obrenovic 1865. godine kao letnju rezidenciju dinastije i skupstinski dom. Zgrada je podignuta na uzvisici severnog dela parka i fasadom je okrenuta prema Bukulji. Arhitekta Starog zdanja i parka ispred njega je minhenski djak, Kosta Sreplovic. Po okoncanju gradnje, 1872. godine, Staro zdanje, usled izmenjenih politickih prilika, postaje banjski objekat, verovatno najveci te vrste u ondasnjoj Srbiji.

Uporedo sa gradnjom Starog zdanja sagradjeno je i parno kupatilo, 1870. godine, a 1887. godine i hotel Novo zdanje, na istocnom kraju parka, cime je smestajni kapacitet banje znatno poboljsan.

U prvoj deceniji XX veka, 1907. godine, sagradjen je atraktivan trodelni paviljon Knjaz Milos, iznad istoimenog izvora, po planu arhitekte Branka Tanazevica.

U centralnom delu paviljona postojao je izvor, u severnom krilu su se rucno punile boce mineralnom vodom, dok je juzno krilo sa kolonadom predstavljalo poslasticarnicu. Danas je u centralnom delu ponovo izvor, a severno i zatvoreno, juzno krilo sluze za postavke izlozbi iz programa Smotre jugoslovenske umetnosti "Mermer i zvuci". Tih godina je u parku, osim pomenutih objekata, postojao kursalon, bazar, streliste, jezero, ribnjak, kuglana i igraliste "kriketa".

Najznacajniju izmenu su banja i park pretrpeli tridesetih godina XX veka, kada je banja bila pod upravom Stedionice dunavske banovine. Tokom 1933/34. godine preuredjeni su Staro zdanje, Novo zdanje i park, koji je iz osnova bio rekonstruisan po planovima ing. A.Krstica, mada je vec tada predstavljao atraktivnu celinu ispunjenu hiljadama najraznovrsnijih liscara i cetinara. Pronalazak termalnog izvora, 1935. godine uslovio je gradnju modernog toplog kupatila , otvorenog bazena sa mineralnom vodom, hotela Sumadija, i rekaptazu izvora Djulara i Talpara sa kojih su uklonjeni bazeni za kupanje.

U periodu obnove i izgradnje posle drugog svetskog rata parku je vracen stari sjaj, pa je ponovo, po resenju i bogatstvu raznovrsne flore, uvrscen u red najlepsih parkova u Srbiji. Od 1966. godine park pod Bukuljom postaje ambijent najvece zbirke skulptura u slobodnom prostoru i moze se porediti sa nekoliko cuvenih svetskih parkova skulpture, u SPOLETU, OTERLOU u Holandiji ili HJUSTONU i FORVERTU u Teksasu. Najveci broj skulptura u parku Bukovicke banje danas cine vajarska ostvarenja nastala u okviru Medjunarodnog simpozijuma "Beli Vencac", a nekada su to, uglavnom, bile biste srpskih vladara. Osim simpozijumskih ostvarenja u parku si i :Sfinga, Ivana Mestrovica; Lav (1916.) Pitera Gintera; Knjaz Milos Svana Vujanica, bista M.Pecinara Angeline Gatalice.

Add comment


Security code
Refresh